چادرشب، فراتر از یک پارچه، روایتی زنده است که با دستان ماهر هنرمندان بافته می‌شود. در روستاهایی مانند شانه تراش، خلق هر چادرشب رقصی از رنگ‌ها و گره‌های پیچیده است، فرایندی که عمیقاً در میراث فرهنگی مازندران ریشه دارد. این منسوجات منحصربه‌فرد صرفاً کالاهای کاربردی نیستند؛ بلکه قطعه‌ای ملموس از تاریخ هستند که در آن رویاها و هنر زنان در تار و پودشان در هم تنیده شده است. دستگاه سنتی “شانه تراش” به بستری برای این قصه‌ها تبدیل می‌شود و الیاف ساده را به آثاری تبدیل می‌کند که روح منطقه را بازتاب می‌دهند.

در روستای شانه تراش، هنر چادرشب‌بافی با دستان توانمند خاله مهری، که با شور و اشتیاق این هنر را دنبال می‌کند، زنده است. او با مهارت و خلاقیت خود، طرح‌هایی نو و رنگ‌هایی دلنشین به چادرشب‌ها می‌بخشد و میراثی گرانبها را که نسل به نسل منتقل شده، پاس می‌دارد. هر گره و هر تار و پود چادرشب‌های او داستانی از زندگی، فرهنگ و هنر زنان شانه تراش را روایت می‌کند. این دست‌بافت‌های زیبا، نمادی از هویت فرهنگی و هنری این سرزمین هستند که با دستان هنرمند خاله مهری جان می‌گیرند و به خانه‌ها گرما و زیبایی می‌بخشند.

فرایند چادرشب‌بافی در شانه تراش، از آماده‌سازی نخ‌های رنگی آغاز می‌شود؛ نخ‌هایی که با دقت انتخاب و گاه با رنگ‌های شاد و سنتی هماهنگ می‌شوند تا طرحی چشم‌نواز شکل بگیرد. سپس این نخ‌ها بر روی دار یا دستگاه سنتی چادرشب‌بافی قرار می‌گیرند و با مهارت بافنده، تار و پود در کنار هم می‌نشینند تا بافتی منظم، مقاوم و زیبا پدید آید. استفاده از الیاف مناسب، دقت در رنگ‌بندی و صبر فراوان در بافت، از مهم‌ترین عواملی هستند که به چادرشب‌های شانه تراش هویت و ارزش می‌بخشند. همین ظرافت در اجراست که باعث می‌شود چادرشب نه فقط یک دست‌بافته، بلکه نمادی از هنر، حوصله و میراث فرهنگی منطقه باشد.